10 juli 2012 | Commentaren (0)

The Fang Five!

scaled-1.jpgDe vampierfilm mag zich stilaan één van de oudste levende filmgenres noemen – wat enigszins ironisch is, gezien zijn onderwerp. Terwijl musicals en westerns veeleer kunstmatig in leven worden gehouden, blaakt de vampierfilm vandaag van gezondheid. Meer zelfs: sinds de eerste bloedzuigers zo’n honderd jaar geleden hun tanden in het witte doek zetten en filmmakers als F.W. Murnau (Nosferatu) en Tod Browning (Dracula) er hun voordeel mee deden, is het genre zelden zo populair geweest als nu.

 

Twilight is ontegensprekelijk één van de succesvolste filmreeksen van de afgelopen jaren, de Zweedse suspensefilm Let the Right One In bleek een instant klassieker, Tim Burton tekende recent voor de vampierkomedie Dark Shadows, en op televisie gooit de serie True Blood hoge ogen. Cinema Zuid achtte de tijd daarom rijp voor een kleine retrospectieve: het pakt uit met onder meer het meesterlijke Bram Stoker’s Dracula van Francis Ford Coppola en – een Belgische bijdrage aan het genre uit 1970 – Daughters of Darkness van Harry Kümel.

 

Mijn vijf favorieten uit het genre staan hieronder!

 

1. Bram Stoker’s Dracula (Francis Ford Coppola, 1992)



Bram Stoker’s Dracula is niet alleen een van de meest getrouwe verfilmingen van de gelijknamige roman, het is ook een sublieme hommage aan honderd jaar cinema. De verwijzingen naar de gotische horrorklassiekers van de legendarische Britse Hammer-studio liggen voor de hand, maar regisseur Francis Ford Coppola sleurt er eveneens eeuwenoude cameratechnieken van de broers Lumière bij om – nu eens griezelig romantisch, dan weer huiveringwekkend erotisch – het verhaal van een van de meest tragische antihelden uit de literatuurgeschiedenis te vertellen. Gary Oldman maakt bovendien op weergaloze wijze een getormenteerde ziel van de goddeloze protagonist, die hemel (of hel) en aarde beweegt om met zijn eeuwige liefde herenigd te worden. Dat grenzeloze verlangen ziet niet enkel in de vertolking van Oldman, maar ook in het vurige kleurenspectrum, de glorieuze kostuumontwerpen, hitsige dromen, Coppola’s ongebreidelde experimenteerdrift en de bezeten symfonische score van de Pool Wojciech Kilar.

 

2. Nosferatu (F.W. Murnau, 1922)



Er bestaan flink wat legendarische verfilmingen van Bram Stokers roman Dracula, maar Dracula van Tod Browning en Nosferatu van Friedrich Wilhelm Murnau, een van de grondleggers van het Duitse expressionisme, zijn veruit de oudste en alleen al daarom ook invloedrijkste. Vooral Nosferatu bleek een gigantische bron van inspiratie, ook al ziet hij er acht decennia later onvermijdelijk gedateerd uit. Maar de gotische horror en expressionistische mise-en-scène zijn nog steeds ontzagwekkend, en geen enkele acteur heeft de bloedzuiger ooit zo ijzingwekkend neergezet als Max Schreck. Nosferatu is bovendien de eerste film waarin een vampier het leven laat omdat hij met zonlicht in contact komt. Vòòr de film van Murnau waren de wezens er niet echt tuk op, maar konden ze het wel verdragen.



3. Let the Right One In (Tomas Alfredson, 2008)



Dit Zweedse kleinood, dat enkele jaren geleden de Gouden Raaf won op het Brusselse Festival van de Fantastische Film, is gebaseerd op de gelijknamige roman van John Ajvide Lindqvist. De film doet het verhaal van een twaalfjarige jongen die wordt gepest. Aan dat laatste komt echter een einde wanneer hij zijn nieuwe buurmeisje leert kennen – een vampier. Toegegeven, die synopsis klinkt eerder grappig of vertederend dan eng, maar Let the Right One In telt wel degelijk ook een flink aantal gore, macabere scènes en de suspense is dikwijls om te snijden. Regisseur Tomas Alfredson injecteert de film eveneens met een flinke dosis humor, en de fotografie van de Zweed Hoyte Van Hoytema is van een bijna buitenaardse schoonheid. De Amerikaanse remake is trouwens ook niet slecht, maar het origineel is beter.


4. From Dusk Till Dawn (Robert Rodriguez, 1996)



George Clooney had zich geen betere film kunnen wensen om komaf te maken met zijn ER-reputatie. Deze bloederige en demonische western van regisseur Robert Rodriguez en scenarist Quentin Tarantino wordt gekenmerkt door precies datgene waar gevoelige zieltjes op afknappen: een overdaad aan seks en geweld. Rodriguez en Tarantino, die zelf ook een rol voor zijn rekening neemt, grasduinden ervoor in de rijke geschiedenis van de B-film en plunderden gretig het oeuvre van onder meer van Sam Raimi, John Carpenter en George A. Romero. De ongelikte dialogen, de overdadige speciale effecten, de geestige vertolkingen, de kostelijke countrymuziek en de roemruchte stripact van Salma Hayek zorgen voor een rist onvergetelijke en bovenal ongemeen grappige momenten. From Dusk Till Dawn is een instant exploitatieklassieker.


5. Interview with the Vampire (Neil Jordan, 1994)



Toen Neil Jordans Interview with the Vampire in de zalen kwam, waren de kritieken verdeeld. De ene noemde hem een intelligente, melancholische en gotische horrorfilm; de andere vond de plot eerder mager, de emoties overdreven onderkoeld en glamourboy Tom Cruise volledig miscast als de listige protagonist Lestat. Ook Anne Rice, op wier romans de film is gebaseerd, was aanvankelijk niet te spreken over de casting van Cruise. Feit is dat de vertolking van Cruise niet opmerkelijk is, maar de rest van de film is dat gelukkig wél. Van de fotografie gaat een verrukkelijke dreiging uit, de decors van grootmeester van Dante Ferretti ogen grandioos, de jonge Kirsten Dunst is een revelatie, en de plot vindt een perfect evenwicht tussen passionele haat en – het gaat tenslotte om vampiers – onderkoelde liefde.

Post een commentaar