01 oktober 2012

Marc Newson. Works.

ce_newson.jpgDrie jaar geleden telde iemand op een veiling net geen anderhalf miljoen euro neer voor een chaise longue. De ontwerper van het blinkend stuk meubilair? Marc Newson. Nu is het een feit dat zijn Lockheed Lounge (zie onder) er spectaculair goed uitziet, dat er maar een handvol van gemaakt zijn en dat zeker één ervan een close encounter met de derrière van Madonna heeft gehad (in de sublieme videoclip van Mark Romanek voor Rain). Maar anderhalf miljoen euro is misschien toch wat aan de dure kant.

 

In zijn nieuwe boek Marc Newson. Works staan nog meer spectaculaire (en spectaculair dure) dingen waar de Australische industriële ontwerper verantwoordelijk voor is, inclusief zijn eigen horlogemerk Ikepod, een reeks pannen voor Tefal en de Qantas Airways-zetels in businessklasse. De prijs van het boek is overigens ook niet mis: €750. Al heb je voor dat geld dan uiteraard wel de limited edition. De gewone is voor later.

 

ce_newson_02.jpg

ce_newson_03.jpg

ce_newson_09.jpg

31 maart 2012

Scent of Censorship

madonna, truth or dare, commercial, abc, parfumExact dertig jaar na Everybody is Madonna vandaag nog steeds overal - behalve op de Amerikaanse tv-zender ABC. Die laatste weigert kennelijk om een commercial voor Truth or Dare, het nieuwe parfum van Madonna uit te zenden. 't is te zeggen: van de tv-zender mag de commercial (zie onder) in de ether, van zodra het korset van Madonna vooraan digitaal wordt verhoogd en achteraan digitaal wordt verlaagd, zodat er minder van haar - respectievelijk - borsten en kont te zien is.

 

Belachelijk natuurlijk, net zoals de controverse rond haar legendarische Pepsi-campagne in 1989. Het peperdure en op zichzelf sterk gepromote spotje (zie onderder) ging op 2 maart in première en zou die dag door zo'n 250 miljoen mensen worden bekeken. Geen levende ziel op aarde had er een probleem mee, tot de dag nadien de videoclip voor het nummer Like a Prayer (dat eveneens in de commercial zat) in première ging. Madonna kust er een zwarte Jezus in en danst voor een hoop brandende kruisen.

 

Uiteraard schreeuwde zowat elke religieuze zot in de VS moord en - euh - brand, en Pepsi zette de campagne stop. Het bedrijf was echter contractueel verplicht om Madonna volledig uit te betalen - haar loon bedroeg vijf miljoen dollar - en de zangeres leek er verder ook niet de minste hinder van te ondervinden: zowel de single als het (uitstekende) album Like a Prayer vlogen over de toonbank.

 

TRUTH OR DARE

 

PEPSI

02 augustus 2011

Music Video Gods: #30 Jonas Åkerlund

jonas-akerlund1.jpgAs MTV is celebrating its 30th birthday this month, music video polls are popping up all over the place - like this one from Billboard, in which Michael Jackson, Britney Spears and Lady Gaga are crowned music video king and queens of the '80s, '90s and '00s. I know, right? Truth be told, I also started working on my personal Music Video Top 30 - quickly turning it into a Top 100, and still I felt like I was leaving hundreds of masterpieces out. So in the end, I decided not to focus on the videos but on the geniuses who made them.

 

In the next 30 days, I'll be posting my 30 favorite music video directors - counting down to my absolute favorite, and starting with Jonas Åkerlund at 30. Honestly, I wasn't quite sure whether to include him or not. Yes, he made one of the best music videos of all time: The Prodigy's Smack My Bitch Up (1997; see below).

 

Prodigy_Smack_My_Bitch_Up_012452_18-25-29.jpgMoreover, the guy was really on a roll around that time: the following year he also made Madonna's Ray of Light (see below), The Cardigans' My Favourite Game and Metallica's Turn the Page. Åkerlund continued to direct a number of noteworthy music videos for a.o. U2 and Robbie Williams, he introduced Sacha Baron Cohen to the world in Madonna's Music, directed the short film Try with Billy Corgan (which was also the basis for The Smashing Pumpkins' Try Try Try) and made two feature films: Spun (with Mickey Rourke and Brittany Murphy) and Horsemen (with Dennis Quaid and Zhang Ziyi). Unfortunately, neither was remarkable (nor successful) and Åkerlund's recent music video output hasn't been all that exciting either.

 

The Swedish director continues to play in the major music video league, and while there is nothing really bad about Lady Gaga's Telephone (2010; see below), there's nothing truly exceptional about it either. Oh, and he can definitely do a whole lot better than that recent N.E.R.D. video he did for Hot-n-Fun.

 

THE PRODIGY - SMACK MY BITCH UP


MADONNA - RAY OF LIGHT

 

LADY GAGA FT. BEYONCE - TELEPHONE

01 augustus 2011

Lady Gaga: 'Book Me!'

cover.jpgAls Lady Gaga aan dit tempo voortdoet met het kopiëren van Madonna, regisseert ze binnen twee jaar haar eerste film. The Heiress of Pop heeft aangekondigd dat er op 22 november een fotoboek verschijnt met 'more than 350 pictures taken over the past year by controversial fashion photographer Terry Richardson'. Nog volgens het bericht: 'Some of the images Richardson has been taking of Gaga over the past year have already raised eyebrows. Richardson, who is known for his provocative, often explicit images, took some topless shots of the singer in February for a Supreme ad as well as the instant classic shots of Gaga draped in a bikini version of her infamous raw-meat dress for the cover of Vogue Hommes Japan, which also featured shots of her male alter ego, Jo Calderone.'

 

Nu vind ik dat van dat mannelijk alter ego andermaal bijzonder goed gevonden - mochten er niet constant drie miljoen camera's op haar gericht worden, dan was Jo mogelijk een lange carrière tegemoet gegaan - en Terry Richardson blijft (terecht) een van de spraakmakendste fotografen van het moment. Maar het is moeilijk om niet aan Sex te denken - het coffee table book van Madonna, haar alter ego Mistress Dita en de Amerikaanse modefotograaf Steven Meisel. In 1992 vloog de eerste druk op drie dagen tijd de deur uit - anderhalf miljoen exemplaren in het Engels en nog eens een veelvoud daarvan in het Frans, Japans, Duits, Spaans en Italiaans.

 

madonna, lady gaga, steven meisel, sex, terry richardsonAls trotse bezitter van een eerste druk in het Frans heb ik nooit goed begrepen waar die vertaalde edities precies voor nodig waren - 't is niet alsof iemand dat boek voor de artikels heeft gekocht. De foto's, daar was het om te doen, en die stelden niet bepaald teleur. Madonna had vooraf een contract getekend waarin ze haar platenmaatschappij Warner beloofde geen stoute dingen te zullen doen met kinderen, dieren en religieuze symbolen. Maar nog voor het boek in de winkel lag, had Madonna haar eigen productiemaatschappij Maverick uit de grond gestampt en met Warner bedongen dat ze total creative freedom kreeg. Resultaat: Sex kwam uit op Maverick, Madonna ging in SM-outfit op een kruis liggen en ze haalde een (onschuldig) grapje uit met een hond. Van de kindjes bleef ze dan toch maar af.

 

Maar zelfs dan is Sex nog steeds het ophefmakendste fotoboek dat een popster ooit zal uitbrengen. De kans dat Gaga en Richardson straks verdergaan dan Madonna, Meisel en Fabien Baron (verantwoordelijk voor het bijhorende videomateriaal en het grafisch ontwerp) is bijzonder klein. Haar monstertjes zijn nog te jong voor iets dat zelfs maar half zo provocerend is, en hoe hard ze ook haar best doet: ze heeft de tijdsgeest niet mee (lees: these are prudish times). Maar ik zou liegen, mocht ik zeggen dat ik niet een beetje nieuwsgierig/geprikkeld ben, dus wie mij nog een cadeau verschuldigd is: schrijf op!

 

De waarheid gebiedt mij overigens te zeggen dat ik het boek Sex ooit van mijn grootmoeder cadeau heb gekregen - voor Sinterklaas. Gelukkig was haar Engels niet zo goed - wat niet ongewoon was voor mensen van haar generatie - en heeft ze nooit geweten wat ze mij toen precies heeft gegeven. Het was nogal goed verpakt, moet je weten.

 

31 juli 2011

Why So Sad?

Het is de Amerikaanse nieuwssite The Huffington Post opgevallen dat de meeste modecampagnes er als de cover van Dag Allemaal beginnen uit te zien: overdreven dramatisch. Hier vind je een klein overzicht van recente modebeelden die bedoeld zijn om lelijke, dikke mensen ervan te overtuigen dat knappe, slanke mensen ook triestig kunnen zijn (wat natuurlijk totaal niet waar is, behalve misschien in die legging uit de herfst/wintercollectie van Donna Karan, want die trekt op niet veel).

 

madonnasad.jpg